همه ی مداد رنگی ها مشغول بودند
به جز مداد سفید
هیچکس به اون کار نمی داد
همه می گفتند تو به هیچ دردی نمی خوری
یه شب که مداد رنگی ها توی سیاهی کاغذ گم شده بودند
مداد سفید تا صبح کار کرد
ماه کشید
مهتاب کشید
و اونقدر ستاره کشید که کوچیک و کوچیک و کوچیکتر شد
صبح توی جعبه ی مداد رنگی ها جای خالی اون با هیچ رنگی پر نشد